بشر همواره در تکاپوی این بوده است که در زمان کمتری به حجم بیشتری از اطلاعات دسترسی پیدا کند.

فن آوری اطلاعات علمی است که درباره ذخیره سازی و انتقال و واکشی اطلاعات بحث می کند .

عمر فن آوری  برابر با عمر زنگی بشر است و انسان اولیه هم با ابزار ابتدایی خود اطلاعات را در دیواره غارها حک می کرده است در حقیقت می توان گفت این یک روش ذخیره سازی اطلاعات بوده است تا انسان اولیه پیام خود را به دیگران و شاید به آیندگان برساند.

همچنین اولین قانون حقوق بشر که بدست کورش کبیر نوشته شده بود بصورت سنگ نوشته ای در مرکز شهر گذاشته شده بود تا مورد توجه همه قرار گیرد و این هم نوعی ارئه و واکشی اطلاعات است .شاید بتوان گفت جزء اولین سایتها بوده است.

 پس از آن با پیشرفت بشر و همین طور افزایش  جمعیت و انجام کارهای بزرگتر ،  بشر به این نتیجه رسید که باید اطلاعات را به صورت سریعتر و قابل دسترس تر  و از همه مهمتر با  قابلیت  انتقال ذخیره کند و لوح های گلی برای نوشتن اختراع کرد.

 

 

همانطور که می دانید بنای عظیم تخت جمشید به دست کارگران ساخته شده است نه بردگان.

 هریک از این کارگران قراردادی داشتند و فیش حقوقی که تمام اینها بر روی لوح های گلی ذخیره شده بود و مکانهایی مخصوص نگهداری این لوح ها وجود داشت که مانند بایگانی کارگزینی در امروز بوده است.

از این گذشته کتابخانه های بزرگی وجود داشته که همه کتابها بصورت  لوح گلی  بوده اند و دانشمندان آن زمان  مطالب خود را بر روی لوح های گلی می نوشتند.

به تدریج با پیشرفت ، بشر به نتیجه رسید که  ابزاری بهتر برای ذخیره سازی و انتقال و واکشی اطلاعات نیاز دارد و به فکر نوشتن بر روی پوست حیوانات افتاد . پوست دباقی شده  حیوانات را بصورت ورقه در می آوردند و با قلمی که از چوب درختان ساخته شده بود و جوهری که از گیاهان رنگی (مثل روناس ، انار و ...)گرفته شده بود می نوشتند.

برای انتقال اطلاعات هم بشر راههای زیادی را امتحان کرده است .

اولا جالب است بگویم کلام و صحبت کردن و بطور کلی زبان اولین و سریعترین راه  انتقال اطلاعات است .

بشر اولیه برای انتقال اطلاعات از افرادی که حنجره قوی و صدای بلند و رسایی

 

داشتند استفاده می کرده و تا همین اواخر هم شغل جارچی وجود داشت.

منارههای بزرگ برای انتقال بهتر دیتا بوده است و حتی مسابقاتی هم در این زمینه بر گزار می شده که چه کسی صدای بلند تر و رسا تری دارد من شنیده ام کسانی بوده اند که حتی صدایشان از یک قریه تا قریه دیگر می رفته است .

اما این روش انتقال اطلاعات چه ضعفهایی داشت . اولین مشکل این بود که هرچقدر هم قدرت شخص زیاد باشد باز هم دیتا تا برد محدودی پیش می رفت و از این بدتر مسئله امنیت دیتا بود که با این روش همه متوجه می شدند و تقریبا هیچ Security  وجود نداشت .